Bangkok

Thailand staat al jaren hoog op onze reiswenslijstje maar het is er nog nooit van gekomen. We zijn in 2018 heel dichtbij geweest, zelfs al eens drie tickets geboekt, maar een maand later zat Finn in Nicky’s “buideltas”. Na 8 maanden zwangerschap willen ze je niet meer aan boord hebben dus moesten wij destijds andere vakantieplannen maken.

Dit jaar gaat het er dan toch echt van komen en zonder ook maar enige twijfel worden de vliegtickets geboekt. Wat jaartjes verder dan onze eerste poging zitten we vast aan de schoolvakanties. De zomervakantie loopt niet helemaal synchroon met de ideaalste reistijd voor Thailand wat feb/mrt is. Sommige regio’s, die we best hadden willen zien, vallen in het water vanwege het regenseizoen. Chiang Mai, slaan we bijvoorbeeld over, niet alleen vanwege het weer maar ook om extra km’s te vermijden. We proberen het programma enigszins licht te houden om onze jongens een beetje te ontzien. Nicky en ik waren pre-kids goed in het reisprogramma vol te stouwen om zoveel mogelijk te zien, maar onze junior backpackers zijn geen fan van veel KM’s. Zelfs vorig jaar in Noorwegen tijdens camperreis veel gezucht over het reizen. En toen hoefden we niet elke keer tassen te pakken en te sjouwen.

Een veelgehoorde opmerking bij het delen van onze plannen was: “de jongens zijn nu wat ouder en zullen het allemaal onthouden en bewuster meemaken”. Daar heb ik me eerlijk gezegd nog nooit zorgen over gemaakt. Die weten nog exact wat de activiteit was op een specifieke vakantiedag van bijvoorbeeld drie jaar geleden. Het beloofd een mooi avontuur te worden. Ik moet bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind, niet zozeer voor mezelf maar meer hoe de boys het zullen ervaren en ondergaan. Ze hebben al aardig wat landen bezocht maar wel allemaal westers. Dit zullen hun eerste indrukken worden van Azië.

Inmiddels beschikken we alle vier over backpacks. De mijne is gelukkig nog niet verstaft na ruim een decennia op zolder te hebben gelegen. Kreeg een soort dejavu toen ik hem weer in de handen had. Backpacken zelf vind ik fantastisch maar het leven eruit en het constant sjouwen ervan is vreselijk. Wie weet vergis ik me. Al tijdens het pakken weet ik dat dat niet het geval is.

We vliegen met Etihad vanaf Frankfurt met tussenstop in Abu Dhabi. De KLM vlucht vanaf Schiphol rechtstreeks was maar liefst €700 duurder, per ticket. Dan maar de reis beginnen op de Duitse autobahn.

Dit jaar vieren we mijn verjaardag op 11km hoogte. Na twee uurtjes vliegen wordt ik 42. De upgrade naar eerste klas waar ik gekscherend op hoopte bleef helaas uit. Vooraf denk je, een overstap is niet perse ideaal. Maar even eruit kunnen na 6uur vliegen was toch ook wel weer fijn. Even een wandeling, kopje koffie en de 1,5uur overstap was zo voorbij.

We arriveren in het donker, pakken de

Taxi want gemak dient de mens en voor we het weten rijden we door een stevige regenbui richting ons hotel in de Sukhumvit regio voor de kenners. Onze kamer is heerlijk alhoewel onze standaarden momenteel misschien niet zo hoog zijn, de reis was uitputten en een bed is een bed.

De ochtend starten we in het zwembad en in de vanmiddag gaan we al fietsend de Thaise hoofdstad verkennen, zoals praktisch gezien elke Nederlander in de wachtruimte van de fietstour organisatie Co van Kessel. Het zit helemaal vol met reislustige landgenoten. Het is geen rondje om de kerk, maar een serieuze fietstocht van ruim 3uur. We twijfelden een beetje of Finn zich alleen zou redden op de fiets en we zijn blij dat we besloten hebben hem achterop te nemen. Deze tocht is “not for beginners”. Glenn vond het wel wat spannend maar trotseerde de drukke wegen en smalle stoepjes uiteindelijk als een expert. Het mooie aan zo’n toch is dat je op plekken komt die je anders niet had ontdekt. We fietsten door markthallen, tempels, China town, woonplaats van de lokale Thai etc etc.

Na de fietstocht toch maar eens het OV uitproberen. Een taxi is dan wel gemakkelijk, een snelle optie in deze drukke metropool is het niet. Op de heenweg waren we bijna te laat ondanks dat we erg ruim hadden ingecalculeerd. Met de skytrain geen last van file dus 3x zo snel thuis. De zoektocht naar wat te eten is gestart, geen gemakkelijke klus overigens. De jongens ondergaan de cultuurschok tot nu toe prima maar ze zijn nog altijd wel van de stempel “wat de boer niet kent”. Eten zal deze vakantie nog wel een dingetje blijven.

Na het ontbijt nemen we “altijd” eerst een verfrissende duik in het zwembad. Met moeite krijgen we ze eruit. We gaan het hoogste gebouw van Bangkok beklimmen, Mahanakhon. Je kan hier zelfs op enorme hoogte op een glasplaat lopen om de eventuele hoogtevrees aan te wakkeren. Wie nog niet genoeg heeft van kriebels in de buik kan de tilt proberen. Hier lig je in een net en kantelt deze je over het randje van de 75e verdieping, heerlijk.

Na deze adrenaline stoot maar weer richting het hotel waar we van een laatste duik en een drankje aan het zwembad genieten. De grab app (soort Uber) wordt aangeslingerd voor de taxirit naar Kanchanaburi morgen. De vreselijke tassen moeten worden ingepakt.